لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران کار واقعی شتاب دهنده گان استارت آپ چیست – ایران استارتاپ اخبار استارت آپها تکنولوژی و کارآفرینی

کار واقعی شتاب دهنده گان استارت آپ چیست

در سال های اخیر، رونق کاملاً منتشر شده در استارت آپ ها و سرمایه گذاری ریسک پذیر، همزمان با ظهور بازیکنان جدید اکوسیستم استارت آپ بوده است. یکی از این بازیکنان، شتاب دهنده گان استارت آپ هستند که بسیار مورد توجه قرار گرفتند و همچنین بررسی کمی دقیق تر هم در ارتباط با آن ها صورت گرفته است. علاوه بر این، آن ها معمولاً به اشتباه با مؤسسات پشتیبان استارت آپ هایی که در مراحل اولیه هستند، مثل انکوباتورها، سرمایه گذاران فرشته و سرمایه گذاران ریسک پذیر مراحل اولیه، در یک دسته قرار می گیرند.

در آنالیز اخیر منتشر شده توسط مؤسسه بروکینگز، من با طرح تصویر شفافی از آن چه شتاب دهنده گان استارت آپ انجام می دهند و این که آن ها چه تفاوتی با سایر مؤسسات مراحل اولیه دارند، توانستم سردرگمی که در مورد آن ها وجود دارد را از بین ببرم. من همچنین از تحقیق صورت گرفته روی تأثیر شتاب دهنده گان در رسیدن به اهداف روشن شده شان، برخی از بهترین شیوه ها برای برنامه های شتاب دهنده و برخی آمار و ارقام در مورد اندازه، دامنه و تأثیر چنین سازمان هایی در ایالات متحده، یک مقاله بازنگری ارائه دادم.

شتاب دهندگان در جوامع استارت آپ سراسر ایالات متحده و فراتر از آن، نقش توسعه گری دارند. شواهد اولیه نشان دهنده پتانسیل قابل توجه شتاب دهنده گان در بهبود نتایج استارت آپ ها و  مزایایی که در جوامع وسیع تر استارت آپ گسترش می یابند، است. با این حال  همه شتاب دهنده گان از نظر کیفی به طور یکسان ساخته نشده اند و در میان برنامه های یک منطقه وسیع، تأثیر قابل اندازه گیری شتاب دهنده گان بر عملکرد آن ها متفاوت است.

شتاب دهنده گان استارت آپ چه هستند؟

شتاب دهنده گان استارت آپ از طریق آموزش، مربی گری و تأمین مالی، شرکت های رشد محور در مراحل اولیه (تازه راه اندازی شده) را حمایت می کنند. استارت آپ ها برای یک مدت ثابت و به عنوان بخشی از گروه شرکت وارد شتاب دهنده گان می شوند. خبرگی شتاب دهنده در پروسه ای از آموزش سخت، سریع و همه جانبه هدف گذاری شده در شتاب دادن به چرخه زندگی شرکت های خلاق جوان و فشرده سازی ارزش سال های یادگیری با عمل گرایی در عرض چند ماه می باشد.

سوزان کوهن از دانشگاه ریچموند و یائل هاچبرگ از داشنگاه رایس، چهار عامل مجزایی که شتاب دهنده ها را منحصر به فرد می سازند، برجسته کرده که عبارتند از: داشتن مدت ثابت، مطاعات هم گروه محور، مربی محور بودن و به اوج رساندن در زمان اتمام دوره و یا روز ارائه (روز دمو) می باشند. هیچ کدام از دیگر مؤسساتی که قبلاً به آن اشاره شد، مثل انکوباتورها، سرمایه گذاران فرشته یا سرمایه گذاران ریسک پذیر دور اول، این عناصر جمعی را ندارند. ممکن است شتاب دهنده گان، هدف ترویج استارت آپ های مرحله اولیه (در ابتدای راه قرار دارند) را با دیگران به اشتراک بگذارند، اما واضح است که آن ها متفاوت هستند و مدل های تجاری بسیار متمایز و ساختارهای انگیزشی دارند.

چهار مؤسسه ای که از استارت آپ ها حمایت می کنند

  انکوباتورها سرمایه گذاران فرشته شتاب دهنده گان هیبرید
مدت ۱ تا ۵ سال مداوم ۳ تا ۶ ماه ۳ ماه تا ۲ سال
مطالعات هم گروهی خیر خیر بله خیر
مدل تجاری اجاره؛غیر سودده سرمایه گذاری سرمایه گذاری؛ غیر سودده هم می تواند باشد سرمایه گذاری؛ غیر سودده هم می تواند باشد
گزینش غیر رقابتی رقابتی، مداوم رقابتی، گردشی رقابتی، مداوم
مرحله ریسکی اولیه یا اواخر اولیه اولیه اولیه
آموزش تک موردی، منابع انسانی، قانونی ندارد سمینارها شیوه های مختلف انکوباتور و شتاب دهنده
مربی گری کمینه ای، تاکتیکی مثل سرمایه گذار مورد نیاز شدید، توسط خود و دیگران پشتیبانی تخصصی کارکنان، تا حدی هم مشاوره
محل ریسک در سایت خارج از سایت در سایت در سایت

 

با این حال این سردرگمی واقعی است، از جمله در بخش خود استارت آپ. در حقیقت، من می توانم از حدود ۷۰۰ سازمان آمریکایی که به عنوان شتاب دهنده یا شتاب دهنده/انکوباتور یا شبیه این ها شناخته شده اند، چه از طریق خود شناسی و چه از طریق هدایت پایگاه داده های سرمایه گذار، این چهار معیار را در کمتر از یک سوم آن ها تأیید کنم. به عبارت دیگر، بر اساس این معیار از هر سه شتاب دهنده، دو تای آن ها در واقع شتاب دهنده نیستند.

شتاب دهنده ها در ایالات متحده

Y Combinator سیلیکون ولی، در سال ۲۰۰۵ و در بوستون اولین برنامه شتاب دهنده را راه اندازی کرد و به دنبال آن سال بعد در بولدر، کلورادو TechStars تأسیس شد. هر دو برنامه در طول سال ها تکامل یافتند و به طور سنتی دو برنامه نخست شتاب دهنده را در سطح جهانی مطرح کردند.

بعد از سال ۲۰۰۸، شتاب دهنده گان وابسته به ایالات متحده رشد واقعاً زیادی داشتند و درست مثل همان اتفاقی که برای استارت آپ ها افتاد، سرمایه مراحل اولیه و سرمایه گذاری ریسک پذیر هم گسترده تر شد. بین سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۴ هر ساله تعداد شتاب دهنده گان وابسته به ایالات متحده رشد متوسط ۵۰ درصدی داشته اند.

من می توانستم ۱۷۲ شتاب دهنده وابسته به ایالات متحده ای را که در بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ وجود داشته اند را شناسایی کنم. آن ها در مجموع روی بیش از ۵۰۰۰ استارت آپ سرمایه گذاری کردند. این شرکت ها در طول این دوره در کل ۱۹٫۵ میلیارد دلار در بخش تأمین بودجه جمع آوری کردند، این یک رقم است که قطعاً در پی تداوم برنامه های شتاب دهنده برای رساندن شرکت ها به نتیجه مطلوب، افزایش خواهد یافت و فارغ التحصیلان اخیر هم راه آن ها را ادامه می دهند تا به بلوغ برسند.

فارغ التحصیلان شتاب دهنده در طول این دوره به دنبال افزایش سرمایه گذاری ریسک پذیر با ا رزش میانه ۱۵٫۶ میلیون دلار  و ارزش متوسط ۹۰ میلیون دلار بودند. برخی از شرکت های بسیار معروف نسبت به بقیه متعلق به این گروه شامل، “unicorns” AirBnB, Dropbox, و Stripe می باشند.

چرا شتاب دهنده گان استارت آپ

در سال های اخیر، شتاب دهنده گان به وضوح کنترل امور را بدست گرفتند. اما در مورد آن چه شتاب دهنده گان انجام می دهند که باعث متفاوت بودن آن ها نسبت به سایر سرمایه گذاران مراحل اولیه و سازمان های پشتیبانی می شود و آن چه برای استارت آپ ها بسیار با ارزش است که باعث می شود برای این که در رتبه آن شتاب دهنده گان  باشند در ظاهر بیش از دیگران سقوط کنند، چه می دانید؟

من اخیراً این پرسش را برای براد فلد، یکی از بنیان گذاران TechStars مطرح کردم و او در پاسخ تجربه شتاب دهنده را به آموزش همه جانبه تشبیه کرد، که در آن دوره فشرده و توجه متمرکز، فرصتی برای یادگیری در یک شیوه سریع را به بنیان گذاران شرکت ارائه می دهد. یادگیری عملی برای پروسه سرمایه گذاری ریسک پذیر مقیاسی، بسیار مهم است و اصل شتاب دهنده به فلد و سایرین پیشنهاد شتاب دادن به پروسه را می دهد. در این روش، بنیان گذاران ارزش سال ها یادگیری را در یک دوره چند ماهه فشرده می کنند.

برای من توضیح فلد معقول به نظر می رسد، اما چه شواهدی وجود دارد؟ تازگی نسبی شتاب دهنده گان به معنی وجود تحقیقات سیستماتیک روی تأثیر آن ها در شرکت های شرکت کننده و جامعه گسترده تر استارت آپ می باشد. چهار مقاله هستند که به درک بهتر نظر ما کمک می کنند. یافته های آن ها در زیر آمده است:

  • زمانی که با گروهی از شرکت های قیاس پذیر که در برنامه های شتاب دهنده شرکت نمی کنند و توسط بهترین برنامه ها آموزش دیده اند هماهنگ شدید، در واقع شتاب دهنده ای را دیده اید که در حال رسیدن به نقاط عطف کلیدی است، درست مثل زمان برای بدست آوردن سرمایه ریسک پذیر، خروج با اکتساب و بدست آوردن کشش مشتری. با این حال، این اثرات مثبت زمانی که شما در یک دامنه وسیع تر به دنبال شتاب دهنده ها هستید از هم می پاشند: به نظر نمی رسد بسیاری از برنامه ها به توسعه استارت آپ شتاب دهند و در برخی موارد حتی بسیاری از آن ها از سرعتشان هم می کاهند.
  • مقایسه فارغ التحصیلان (آموزش دیدگان) بهترین شتاب دهنده گان با مجموعه مشابهی از استارت آپ هایی که به جای بدست آوردن بودجه فرشته از گروه های برجسته سرمایه گذاری فرشته به دنبال فارغ التحصیلان شتاب دهنده هستند نشان دهنده این است که آن ها بیشتر به دنبال این هستند که خیلی زودتر دور بعدی تأمین مالی را بدست آورند و به احتمال خیلی زیاد هم شکست می خورند.
  • تحقیقات بیشتر نشان دهنده کمک مجراها به توسعه سرمایه گذاری ریسک پذیر از طریق شتاب دهنده گان می باشد و خود این هم نشان دهنده این است که این در درجه اول در مورد یادگیری تجربه شتاب دهنده است و به طور بالقوه عواملی از قبیل سیگنال دهی اعتباری به سرمایه گذاری آینده، تعصب انتخابی یا تجربه قبلی بنیان گذار در بهترین شرکت ها را مخدوش نمی کند. به عبارت دیگر، به نظر می رسد ارزش شتاب دهنده گان واقعی باشد و احتمالاً بر گرفته از محیط یادگیری فشرده خودش می باشد.
  • شتاب دهنده گان به خصوص با توجه به محیط تأمین بودجه، روی اکوسیستم های منطقه ای کارآفرینی تأثیر مثبتی دارند. مناطق شهری که در آن یک شتاب دهنده تأسیس شده باشد، متعاقباً فعالیت اولین تأمین بودجه کارآفرینی مراحل اولیه بیشتری هم خواهند داشت، که به نظر می رسد این به خود استارت آپ های شتاب گرفته هم محدود نشود، بلکه به شرکت های شتاب نگرفته هم گسترش پیدا کند و همچنین در وهله اول باعث افزایش سرمایه گذاران شود.

به طور خلاصه، حتی در مقایسه با سایر سرمایه گذاران مراحل اولیه، شتاب دهنده گان می توانند روی عملکرد استارت آپ هایی که با آن ها کار می کنند تأثیر مثبتی بگذارند. اما این یافته در میان همه شتاب دهنده گان فراگیر نیست و تاکنون منجر به جدایی از برنامه های پیشتاز هم شده است. همچنین شواهد اولیه نشان می دهند که شتاب دهنده گان در یک جامعه  ممکن است روی جذب تأمین بودجه اولیه ریسک پذیر و مراحل اولیه اثر مثبتی داشته باشند و مزایای آن را به اقتصاد منطقه ای وسیع تری گسترش دهند.

این شواهد با توجه به رشد سال های اخیر شتاب دهنده گان، دلگرم کننده هستند. روی هم رفته، به نظر می رسد شتاب دهنده گان در اکوسیستم های استارت آپ سراسر کشور و دنیا اثر مثبتی داشته باشند. ممکن است برخی تفاوت زیادی ایجاد نکنند، اما بسیاری به وضوح این کار را می کنند و بهترین ها آن هایی هستند که برای بهبود چشمگیر شانس موفقیت استارت آپ هایی که تحت آموزش آن ها قرار گرفته اند، عزم خود را جذب کرده اند.

 

مترجم : مهدی شمس

منبع : HBR

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار